Çocuklarda Sık Rastlanan Alışkanlıklar

Çocuklar gelişim aşamaları doğrultusunda sürekli ilerleme gösterirler. Ancak bebeklik veya okul öncesi dönemde olağan sayılan davranışlar bazen okul çağında da varlığını sürdürerek istenmeyen alışkanlıklara dönüşür. Anne-babalar ise sorunun çözümlenmesi konusunda kendilerini çaresiz hissederler. Bebeklikten ergenliğe kadar müdahale etmeyi gerektirecek bu sorunlardan bazıları; parmak emme, tırnak yeme, mastürbasyon, gece alt ıslatma, dışkı kaçırma ve burun karıştırmadır. 

Bebekler ortama uyum sağlamaya çalışırken rahatlamak amacıyla parmaklarını emerler. Parmak emmeyi en başta engellemek, sonradan tedavi etmeye çalışmaktan daha kolaydır. Hastaneden eve gelindiğinde bir süre bebeğe eldiven takılabilir. Anne kendi parmağını bebeğin ağzına hafifçe sokarak onu rahatlatmaya çalışabilir. Emzikler parmak emmeyi önlemenin iyi bir yoludur. Bebeğin eline, ağzına rahatlıkla sokabileceği güvenli oyuncaklar verilebilir. Müzikli hareket eden oyuncaklarla bebeğin artan ilgisini kendi bedeninden farklı cisimlere çekmek mümkündür.
 
Bebeklik döneminde sık rastlanan parmak emme alışkanlığı bazen okul öncesi ve okul çağı çocuklarında da görülebilir. Bu durumda ana-babalar çocuğun yaş ve ilgisini göz önünde bulundurarak, ellerini daha farklı işler için kullanmayı ona öğretebilirler. Örneğin 3-4 yaş çocuğu resim yapmaya, oyun hamuruyla oynamaya, 5-6 yaş çocuğu yoyo ile oynamaya, ilkokul çağı çocuğu ise basketbol gibi topla oynanan sporlara yönlendirilebilir.
 
Bebeklik döneminden itibaren ısrarla sürdürülen parmak emme alışkanlığı çocuğun ruhsal dünyasında yaşadığı sıkıntıların ciddi bir belirtisi olarak değerlendirilmeli, aileler bu konuda pedagoglardan yardım almalıdırlar. 
 
Tırnak yeme alışkanlığı çocuk ve ergenlerde sık görülen bir sorundur. Araştırmalar 4-6 yaşlarında çocukların % 38’inin, 10 yaşlarında ise % 60’ının tırnak yediğini ortaya koymaktadır. Ergenlik ve erişkin dönemlerde ise bu oran % 10-20’e düşmektedir. 
 
Tırnak yemenin nedenleri hakkında farklı görüşler ortaya konulmakta, stres yaratan durumlarda gerginliği azaltma yöntemi olarak da değerlendirilmektedir. Ancak tırnak yeme konusundaki çağdaş yaklaşım bu davranışın sergilenmesi ve devam etmesini öğrenme kuramı ile açıklamaktadır. Yani ; tırnak yeme öğrenilen bir davranıştır. 
 
Genellikle çocuğu bu alışkanlığından dolayı azarlamak, uyarmak etkisiz kalmakta hatta davranışın süreklilik kazanmasına neden olmaktadır. Anne-baba çocuğun tırnak yemesiyle ilgili olabilecek bazı etmenleri gözden geçirmelidir. Örneğin çocuk ne kadar süreden beri tırnak yiyor ? Eğer son dönemlerde ortaya çıkan bir davranışsa, çocuğun hayatında boşanma, ciddi hastalık gibi herhangi bir değişiklik oldu mu ? Bu durumda yaşam olayları düzene girdikten sonra, tırnak yeme alışkanlığında azalma olacaktır. Sorulması gereken bir diğer soru da şudur : ‘Nerede ve ne zaman tırnak yiyor ?’ Örneğin en çok televizyon seyrederken mi yoksa arkadaşlarıyla oynarken mi tırnak yiyor? Çocuğun tırnak yiyip, yemediği durumları saptamak aydınlatıcıdır ve müdahalenin önemli bir bölümünü oluşturur.


123


Article Düzenle

Yorum Ekle

Web Tasarım Data1        

İsim Bankası

Reklam Verin

Tatlı Sözlük