Çocuklarınızın enerjisi olabilir, ama eğer dışarıda arkadaşları ile top oynamak veya bisiklete binmek yerine, bir paket patates cipsi ile televizyonun karşısına çörekleniyorlarsa, sandığınız kadar faal olmayabilirler.
Bugünün çocuklarına forma girmek bir nesil önceki yaşıtlarına göre daha zor geliyor. Çocuk üzerinde televizyonun çekiciliği çok artmıştır ve video oyunları zamanın (ve tabii paranın!) büyük çoğunluğunu yutmaktadır. Ortalama ebeveynin çocuğuna fiilen ayıracağı zaman azdır. Çocuklarımızı okula araba ile bırakıyor veya servisleri tercih ediyoruz. Spora katılan çocuklar bile faaliyetin egzersizlerinden nadiren tam olarak yararlanabiliyorlar, çoğunlukla sıranın kendilerine gelmesi için bekliyorlar veya takım arkadaşlarını seyrediyorlar. Sonuç? Çocuklar bugün daha az faal ve daha formsuz.
Şu noktalara bir göz atın:
5 ve 8 yaşları arasındaki her beş çocuktan ikisi şişman, tansiyonu ve kolestrolü yüksek olup, aktif değildir.
Çocuklar m yarısı kalbi ve ciğerleri güçlendirecek egzersizler yapmamaktadır.
10 yaşın altındaki çocuklar, faal olarak oyun oynadıkları zamanın iki katını televizyon karşısmda geçirmektedirler. TV seyretme süresi ile vücut yağı arasmda doğrudan ilişki vardır—ekranı ne kadar fazla izlerlerse, yağlanmaları ihtimali de o kadar fazladır.
Çocuklarını bugün 20 yıl öncesinin çocuklarına nazaran daha hareketsiz, daha kilolu ve daha yağlı oldukları acı bir gerçektir. 6 ile 17 yaşları arasındaki her üç çocuktan sadece biri kardiyovasküler fitness, esneklik, karın ve vücudun üst kısmında gerekli güç için minimum standartlara sahiptir.
Zayıf fiziksel uygunluk seviyeleri sadece spor performansında zayıflamaya neden olmaz. Bugünün gerçek sorunu düşük spor düzeyinin kendine saygısı azalmış, zayıf görünümlü, ve yetersiz enerjiye sahip çocuklar yaratmasıdır, Daha da kötüsü, aynı özelliklere sahip hareketsiz yetişkinler haline gelerek, büyüdüklerinde kanser ve kalp hastalıklarına yakalanma ihtimalini artırmalarıdır.