Tanınmış otoriteler, çocuk gelişiminde en önemli değişimlerin çocuğun öğrenmeye, yürümeye ve konuşmaya başladığı ilk zamanlarda oluştuğunu söylerler. Çocuk bir yaşından itibaren ilk kelimelerini kullanarak kendini ifade etmeye başlar. Müziğe olan ilgisi de bu dönemde ilerleme kaydeder. Müziğin uyarıcı etkisini fark eder ve karşılık vermeye başlar.

Bu dönemde müzikten hoşlanmayan çocuk azdır ve üstelik her türlü müziği dinler­ler. Bu yaşlarda çocukta düşünme sistemi gelişir. Dinlediği bir ses ile bir resim, bir hareket veya başka bir ses arasında ilişki kurabilir. Bu düşüncelerini hareketlerle de birleştirebilir. Bu nedenle, bu dönemde yapılan müzikal incelemeleri ölçmek hayli zordur; çünkü , müzik çocuğun düşünce sistemine göre farklılık gösterebilir. Bu du­rum, müzikal gelişimin ilerlemesini hızlandırır.
Bu dönemde belli m üzikler çalındığın­da çocukların genel olarak şu hareketleri yaptıkları görülmüştür:

• Oturma pozisyonuna gelme;

• İki ayak zıplama;

• Oturup, kalkma;

• Asker gibi yürüme;

• Belini öne eğme.

Çocuklar, hareketlerini m üzikle birlikte kendileri ayarlar. Bu dönemde nefes ve ra­hatlama organları birlikte görev yapar. Bir çocuğun müziği öğrenebilmesi, çalan mü­ziğin türüne ve çocuğun kendi yeteneğine bağlıdır.

Enstrümantal müzik parçalarında ritmin önemi belirgindir. Çocuk, şarkı sözlerinin anlamını takip ettiği için ritmi kavramada güçlük çeker. Bu nedenle, bu dönemde yapılacak olan müzik araştırmalarında enstrümantal parçaların seçilmesinde büyük yarar vardır.