Ana okulları bazı çocuklar için kriz nedeni olabilir ve bütün krizler de acı vericidir. Kriz gelişmenin bir parçasıdır. Ayrıca, aşağıda göreceğimiz gibi, çocukların bu sınavı acı çekmeden ya da az bir acıyla atlatabilmesi için anne babaların alabilecekleri bazı önlemler de vardır:

• Çocuğunuzu ana okuluna kademeli olarak alıştırın. Örneğin, ilk haftalar, haftanın yalnız üç, dört günü okula götürün. Akşamın dördüne kadar orada bırakacağınıza, okul yönetimi izin verirse, öğleyin alıp eve getirin, çocuğu alma işini bakıcı ya da başkasına yüklemeyip bu işi kendiniz yapın. Çocuk bu önleme giderek daha az gereksinme duyacak, sabahtan akşama kadar hoşnutlukla ana okulunda kalacak ve herhangi bir sorun çıkmayacaktır. Ama başlangıçta katı davranmayıp biraz anlayış ve sabır göstermek gerekir.
• Çocuğunuzu ana okuluna gönderdiğinizde başınızdan "savdığınızı" düşünerek kendinizi "suçlu" hissetmeyin. Gitmek hakkı olduğu için yolladınız... Kendinizi suçlarsanız, bunu er geç çocuğunuza da yansıtırsanız. Gerçekle uzaktan, yakından hiçbir ilişki olmadığı halde kendinizi suçlu bulduğunuzu gören çocuk terkedildiğini sanacaktır.
• Çocuğunuzu ana okuluna hazırlayın. Nasıl mı? Bağımsızlığını teşvik ederek, her yaptığını gözlemeyerek, aşırı ilgiyle canını sıkmayarak her şeyi kendiniz yaparak kişisel girişimlerini engellemeyerek... özgürce hareket etmesine, bazı sınırlar içinde kendi kendisiyle ilgilenmesine izin verilen bir çocuk, yeni serüvene istekle atılacaktır. Okula başlamadan önce, çocuğu okula görmeye götürün. Mümkünse ona odaları, bahçeyi, oyuncakları gösterin ve eğitici ya da öğretmenle tanıştırın. Bu önlemler, yeni ortama kolayca alışmasını ve evden uzaklaşması olayını daha az yadırgamasını sağlayacaktır.
• Ana okuluna başlaması sizi kaygılandırmasın. Onu üzgün ve solgun bir yüzle, yaşlı gözlerle uğurlarsanız, kendini işkenceye gider gibi hissedecek, ana okuluna da o gözle bakmaktan kendini alamayacaktır.