Hastalık oluşturan bakteri ve virüslerin (mikropların) zararsız hale getirildikten sonra, vücuda uygulanarak o has­talıktan koruyacak olan antikor yapımının sağlanmasına aşılama adı verilir. Prematüre doğan bebeklerde ne kadar erken doğduğuna bakılmaksızın, doğduğu gün dikkate alı­narak zamanında doğan bebeklerde olduğu gibi uygun olan aylarda aşılama yapılır ve aşı dozlarının azaltılması gerek­mez (hepatit B aşısının yapılabilmesi için bebek ağırlığının 2 kg, boğmaca ve verem aşılarının uygulanabilmesi için ise ağırlığının 3 kg olması beklenir.

Difteri gibi ölümcül olabilen çocukluk çağı hasta­lıklarının görülme sıklığı, bağışıklık sağlayan aşıla­ma programlarının uygulanmasından sonra drama­tik bir düşüş kaydetmiştir. Bazı aşılar uzun etkiliyken (kızamıkçık), diğerleri düzenli aralıklarla uygulan­malıdır (tetanos).

İki tip bağışıklık vardır; pasif ve aktif. İlki vücuda hazır antikorlar vermektir. İkincisi ise vücudun ba­ğışıklık sistemini kendi antikorlarını üretmek üze­re uyarmak için zayıflatılmış enfeksiyon enjekte et­mek yoluyla çalışır-aşılamanın bazen koruması ge­reken hastalığın hafif bulgularını göstermesinin se­bebi budur.

Çocuğunuzun ilk beş yaşında, çocuk felci, menen­jit, kızamık, kızamıkçık, kabakulak, HIR, difteri, te­tanos ve boğmacaya karşı aşılanması gerekir. Aşılar hastalığa karşı anında koruma sağlamaz; bazı olgu­larda etkili olmaları için dört hafta geçmesi gerekir. Herhangi bir rahatsızlığı gidermek için parasetamollü ilaçlar kullanın.