Baba, çocuk eğitiminde ve çocukla iletişimde arka planda kalmamalı
Ailede, çocuğun eğitimi ve bakımı görevinden genellikle anneler sorumlu tutulmakta. çocuğun eğitimi ve çocukla iletişimde annenin önemi o kadar çok vurgulanmakta ki, baba çocukla iletişimde ve çocuğun eğitiminde çoğu zaman unutulmakta veya arka planda kalmaktadır.

Baba, çocuğunun öğretmenine ‘hocam bizim çocuğun dersleri ile annesi ilgilenmekte, annesi ile görüşseniz daha faydalı olur!” baba,  anneye “Hanım, çocuğa söyle eve geç gelmesin!” “Çok para harcıyor, konuş çocukla! ”doğal bir karşılık olarak da çocuk annesine “Anne! Babama söylesene bana biraz para versin” “Babamdan izin alır mısın? Akşam arkadaşlarda kalacağım!” şeklindeki konuşmalar baba-evlat arasında muhtemel iletişimi bile anneye yüklemektedir.

Baba - evlat arasında bu iletişimsizlik anneyi arabulucu konuma getirmektedir. Ebeveyn kendi üzerine düşen vazifeleri birbirine karıştırması ve yerine getirmemesi, aile içi iletişime büyük zararlar verecektir.

Çocuğun hayatında annenin ve babanın rolü farklıdır. Hiçbir anne, bir babanın ve hiçbir baba bir annenin rolünü taşıyabilecek güçte değildir. Her anne ve her baba sınırı içinde çocuğun benlik algısını ve özgüvenini oluşturmasına destek verir. Mesela sorumluluklardan biri babanın maddi olarak evine ve çocuğuna bakmasıdır. Ev işlerini yapması, çocuğunun fiziki ihtiyaçlarını karşılaması da annenin sorumluluklarındandır. Paylaşılabilen bu gibi sorumlulukların yanında paylaşılamayan, paylaşılmaması gereken sorumluluklar da vardır. Çocuğuna sevgi ve şefkat göstermek, onunla oynamak, onun günlük ihtiyaçlarını karşılamak gibi sorumluluklar paylaşılmamalıdır.

Bir baba, evladının hayatında nasıl bir figür oluşturuyor? Yalnızca korkulan, hep kural koyan,eve geldiğinde yaptıklarından dolayı kendisini hesaba çeken bir baba mı?

Sıkıntılarının paylaşacak, sorularını rahatça sorabilecek, kendisine desteğini-yardımını esirgemeyen, kurallarında tutarlı olan,ilgi ve sevgisini esirgemeyen bir baba mı?