• Çocuk kitapları, çocuğun gelişme düzeyine uygun konuları işlemeli, dili yalın, kavramlar açık olmalıdır.
• Konular ilgi çekici biçimde sunulmalı, eğlen­dirici, öğretici ve düşündürücü olmalıdır.
• Konunun işlenişi bilim verilerine ve insanlık değerlerine uygun olmalıdır.
• Denemeci, araştırıcı, eleştirici, kısacası özgür düşünceli insan yetiştirme amacı göz önüne alınarak yazılmış olmalıdır.
• Çocuğun kendini tanımasına, kişiliğini geliş­tirmesine katkıda bulunmalıdır.

Çocuk kitaplarında aranacak nitelikleri, ayrıntı­larına  girerek uzatabiliriz.   Ancak bunun,   yazarın elini kolunu bağlamak gibi bir sakıncası vardır. Ya­zarı bir noktadan sonra yaratıcılığı ile başbaşa bırak­mak daha doğrudur. Bunun yerine çocuk kitapların­da nelerin sakıncalı olduğunu belirtmek daha uygun olur:

• Çocuk kitapları her türlü kör inanç ve önyargı­lardan arınmış olmalıdır. Irk üstünlüğü, din ayrılığı, bağnazlık, dolaylı ya da doğrudan aşılanmamalıdır.
• Yiğitlik abartılmamalı; çocuklara, yanılmaz insan, üstün insan, her şeyi bilen insan örnekleri sunulmamalıdır. Başka bir deyişle, etiyle kemiğiyle, olumlu ve olumsuz yanlarıyla insan tanıtılmalıdır. Çocuk kitaplarda, çelişkileriyle, değişen düşünce ve duygularıyla insanı görmeli; başkalarında kendisine benzerlikler bulabilmelidir. Katı ahlâk kuralları için­de sıkışıp kalmamalı, hoşgörü ve esneklik kazanma­lıdır.
• Alın yazısı, yazgı gibi insanın boynunu bük­türen, savaşım gücünü köstekleyen inanışlara yer verilmemelidir.
• Her kitap bir dizi ahlâk yargısıyla sonuçlandırılmamalıdır. Acıma duygusunu sömüren kitaplar en azın­dan yararsızdır.