Küçük insanin büyük Dünyasini anlamlandirma ve olusturma yolunda, elleri ve gözleriyle kurdugu, yeniden üretip türettigi her bir özel renk ve temsil ettigi simge yumaginin yeri apayri. Yasadigi her seyi içgüdüsel bir heyecan ve telasla yeniden olusturan, yorumlayan küçük insanlarin sanatla iliskisi, yaziyla iliskilerinden belki de bu yüzden çok daha önceden basliyor aslinda. Birçok bebek kitabi ve oyuncagi, renkler, formlar ve estetigin en temel yüzlerini, resmi ve müzigi küçük insanla tanistiriyor. Bebegin iki boyutlu yüzey üzerinde kullandigi, dokuna isite edindigi her unsur, hatta tercih ettigi formlar, sesler ve bunlarla oyalanma süresi bile, onun iç Dünyasindaki deger sistemi ve özel yasamiyla ilgili ayrintilari disa vuruyor. Bebegin en sevdigi renk, en sevdigi boya, boyama hizi, boyama biçimi ve hatta boyadigi alan bile, onun o yasta bile dönüstürmek, yeniden nitelemek ve yorumlamak istedikleri hakkinda ( canli veya cansiz olsunlar ) çok fazla ipucu tasiyor. Bu yüzden Küçük Insan sitesinde yer alan bu kösenin hayati bir deger ve amaç içerdigini düsünüyorum. Küçüklügünde kendi renk ve biçimleriyle ifade özgürlügünü elde eden bebeklerin, büyüdüklerinde kendi iç sesleri ve temasta olduklari Dünya ile ne kadar uzlasacaklari, o Dünyaya ne kadar sahip çikip, ne kadar içinde yer alip sorumlulugunu alacaklari, bu küçük boya ve parmak darbeleriyle kendisini belli edecek çünkü. Yapacaklari resimlerin rengi ne kadar çok, kagitlarin boyu ne kadar büyükse, gelecekleri de böyle olacak. Yoksa modern-soyut sanat ile küçük insanlarin resimleri birbiriyle görsel yeterlik anlaminda bu kadar iyi anlasabilir miydi ? Tesekkürler Küçük Insan. Kendi minik, yumuk ellerinle gözümüze, yüregimize tuttugun her yeni renkli Dünya ve aynalari için...

Evrim Altug | 08.07.2008 11:31:04