"Bir köpek (kedi, balık, at, kaplumbağa, sazan, tavşan, fare, papağan, kertenkele, yılan ya da başka herhangi bir hayvan) alabilir miyiz?" sorusuna daima hazırlıklı olmalısınız. Herkesin hayvanlarla ilgili farklı duyguları vardır. Tepki, bu hayvanları doğal aile üyeleri ve büyümenin temel bir parçası olarak görmekten huzursuzluk, endişe veya uzak durmaya kadar değişebilir. Büyük ve enerjik bir köpeği çocuğunuzun güvenilir koruyucusu olarak görebileceğiniz gibi, önemli bir tehlike olarak da görebilirsiniz. Hayvanlar her evde yer bulamazlar; bazı evler ailenin yaşam tarzı, evin büyüklüğü, bütçe, dini inançlar ya da aşılar gibi tıbbi sorunlar nedeniyle hayvanlar için uygun olmayabilir. Diğer yandan, eğer aileniz bir hayvanı barındırabilecek psikolojik ve pratik şartlara sahipse, çocuğunuzun gelişiminin farklı aşamalarında çok yararlı olacakları da bir gerçektir. Çocuklar bu ilişkilerinden öğrenecekleri dersleri yetişkinliklerine taşıyabilirler. Dolayısıyla bir hayvan, genellikle "ömür boyu arkadaş"tır; sadece hayvanın ömrü kadar değil, aynı zamanda çocuğunuzun hayal gücünün ömrü kadar.
Eğer bir çift hayvan besliyorsa ve kadın hamile kalırsa, kedi, köpek ya da o hayvan her neyse, yeni bebeğin gelişine hazırlanabilir. Bir hayvan, bir bebeğin kendi bölgesini işgal eden bir varlık olduğunu düşünebilir. Bazı köpek ve kedi türleri, diğerlerine oranla çocukları daha çok severler; veterinerler genellikle bu konuda yol gösterebilir. Bazen çiftler sadık ama saldırgan köpeklerinden ayrılmak zorunda kalabilirler. Bu karar, özellikle hayvan uzun bir süre eşlerden biriyle yaşamışsa, çok zordur ve ebeveyn olmak konusundaki endişelerini güçlendirebilir.
Neyse ki çoğu hayvan, eve bir bebek geldiğinde yeni yaşam tarzına uyum sağlayabilir. Kediler ve köpekler genellikle bebeklere karşı tahammüllü ve naziktirler; tanıdıkları bir bebeğin kuyruklarını ve kulaklarını çekiştirmesine, yüzünü tüylerinin arasına gömmesine izin verebilirler. Bir bebek büyürken doğal olarak hareketlendikçe, ayakta durmayı öğrendiği dönemde ailenin köpeği onun için iyi bir destek olabilir. Anaokulu çocukları, hayvanları hayali taşıtlar olarak kullanır, onlara oyunlarında çeşitli roller verirler. Ama herkesin iyiliği için, bir bebek hayvanla oynarken yetişkin biri sürekli başında bulunmalı ve işler kontrolden çıktığı takdirde müdahale etmeye hazır olmalıdır. Küçük bir çocuk farklı insanların aynı şeylere farklı şekilde baktığını yeni öğrenmeye başladığından, bir kedinin giyinmekten hoşlanmayacağını anlamayabilir.
Çocuklar büyürken, ailenin beslediği hayvan, yetişkinlerin ve diğer çocukların olamayacağı türden bir arkadaş olabilir. Evdeki hayvanların varlıkları süreklidir ve genellikle dinlemeye ve karşılık vermeye isteklidirler. Çocukları kendilerinden kabul ederler ve sevgilerini almaya, hayali oyunlarının bir parçası olmaya hazırdırlar. Eğer bir hayvanı beslemeyi evin rutin işlerinden biri haline getirirseniz, çocukların sorumluluk duygusunun gelişmesinde de yararlı olabilirler. Kedinin mama tasını doldurmak ve yıkamak, sabahları veya öğleden sonraları köpeği dışarı çıkarmak, kuşun kafesini veya balığın akvaryumunu temizlemek gibi. Çocuklar sorumluluk duygusunu bir gecede geliştiremeyeceklerinden, çocuk on-on iki yaşına gelene kadar herhangi bir hayvanı aile hayvanı olarak düşünmek en iyisidir. Çocuklar bir hayvanla ilgilenirken, başka biriyle ilgilenmeyi ve başka bir canlının yaşamak için kendilerine bağımlı olmasının nasıl bir şey olduğunu öğrenebilirler.
Bu sorumluluk duygusu için olduğu kadar, hayatın gerçeklerini öğretmek için de önemli bir derstir. Bir çocuğun hayatındaki insanlar gibi, bir hayvanın da kendine göre sevdikleri ve sevmedikleri, kendilerine has kişilikleri vardır ve her zaman çocuğun istediği şekilde davranmayacaklardır. Yine kaçınılmaz bir şekilde, hayvan hastalanacak, yaralanacak, yaşlanacak ve bir gün ölecektir. Bir kedi ya da köpek yavrusunun büyümesini izlemek, ölüm zamanı yaklaştığında veda edebilmek ve özel anıları daima hatırlamak, çocuğun yaşam ve ölüm, sevgi ve kayıp konularında önemli dersler almasına yardımcı olur. Birçok aile, çocuklarının bu tür üzüntüler yaşamasını istemez ve bu yüzden bir hayvan almakta tereddüt ederler. Ne var ki bir hayvan sahibi olmak, genellikle çocuğa bu emellere odaklanmayı ve hayatın kaçınılmaz olaylarını kabullenmeyi, aileleri hâlâ yanlarındayken öğrenme fırsatını verir.
;)
