Çocuklarda anne - babayı en zorlayan konulardan birisi de yemek yemede yaşanan sıkıntılardır. Çocuk doğduğu andan itibaren (ne kadar yapabiliyorsa) maksimum zaman diliminde anne sütüyle beslendikten sonra 9-10 aylarından itibaren bütün yiyeceklerle normal şekliyle tanışmak durumundadır. Yavaş yavaş küçük lokmalar ile biraz ezerek ama blender kullanmadan, püre haline getirmeden yiyeceklerin doğal görünüşlerini bozmadan yemeğe alışmalıdırlar. Evde her ne pişiyorsa, aile fertleri ile birlikte masaya oturup yemek yeme alışkanlığını 1 yaşından itibaren çocuklar kazanmaya başlamalıdır. Ezilen veya püre haline getirilen ve doymadığı kaygısı ile çocuğa yemeği yedirilen durumlarda yemek yeme alışkanlığının kazanılması uzun zaman almaktadır. Bu arada ebeveyni çileden çıkaran durumlarla karşılaşılabilmektedir. Akşam yemeğinde ağzına aldığı lokma ile ertesi sabah uyanmak gibi...

Çocuk önceleri mama sandalyesinde bütün aile fertleri ile birlikte masaya bir birey olarak oturmalıdır. Hızlı ve zorlu yaşam koşullarında, özellikle babaların akşamları eve geç gelmeleri gibi durumlarla sık karşılaşıldığı için hangi öğünlerde oturabiliyorsa bu durumdan azami derecede istifade edilmelidir. Annenin başka saatte, babanın geç vakitte, çocukların her gün bir başka canının istediği yerde yemek yediği durumlarda yemek yeme alışkanlığının kazanılmasını nasıl bekleyebiliriz ki?