İki yaşında olmak nasıl birşey?
Artık yeni bir patronunuz var... Üstelik emredici ve her şeyi anında elinde istiyor, değil mi? Ancak tüm bunlara rağmen, ona adeta tapıyorsunuz. Yine de onu bu fırtınalı hali için suçlamamalısınız. Çünkü patronunuz sadece 2 yaşında!

Çocuklar 2 yaş civarına geldiklerinde hemen hemen her gün kendilerine “Ben kimim?” diye sorar­lar. Onlar için her gün, yeni bir şeyler denemek isteğiyle doludur. Çocuğunuz bu yaşlarda dil konusunda önemli adımlar atar. Soyut düşünme becerisini ve kimlik duygusunu geliştirmeye baş­lar. Tüm bunlar sevinmeniz gereken nedenlerdir. Ancak bunların dışında öyle nedenler vardır ki, 2 yaş civarının neden hem “en iyi” hem de “en kötü” zamanlar olduğunu açıklar, işte hem bu nedenleri hem de bitmez tükenmez enerjisiyle her yerde yürümeye çalışan çocuğunuzun ne hissettiğini anlayabil­meniz ve ona yardım edebilmeniz için sizlere bazı ipuçları:

İlk önce ben!

Uzmanlara göre, bu dönemde çocuğunuza “egosantrizm” duygusu hakimdir. 2 yaşındakiler “Ben dünyanın merkeziyim. Her şey benim yüzümden, benim için oluyor.” diye düşünürler. Bu “İlk önce ben” bakış açısı, anne-babalar için dünyayı oldukça zor bir hale getirebilir. 2 yaşındakilerin bu tavrı, bir çeşit “hayatta kalma” mekanizmasıdır. Eğer çocuğunuz bu yaşlarda kendisinin etraftaki en önemli insan olduğunu düşünmezse, bu büyük, garip ve anlaşılmaz evren karşısında, kendini korkunç bir şekilde “yenik” hissedebilir. Uzmanlar, 2 yaşındakilerin neredeyse her şeyi yapabileceklerini düşündüklerini, bunun onların her gün karşılaştıkları kızgınlıkların ya da engellerin üstesinden gelmelerine yardımcı olduğunu söylüyor. 2 yaş civarı çocuklar, kapıyı kilitleyemezler ya da kahvaltı edemezler. Ancak yine de birçoğu her gün bu aktiviteleri yapmayı denemeye devam eder ve denemekten asla vazgeçmezler. Zaten sağlıklı olan da budur. Onlar nasıl hiçbir şeyden vazgeçmiyorsa, siz de bir yetişkin olarak bu yaşlardaki çocuğunuzla baş edebilme konusunda kesinlikle pes etmemelisiniz.