Çocuklara yönelik müzik dersleri, 2003 Temmuz’unda Nöropsikoloji alanında yapılan bir araştırmaya bakılırsa kelime hafızalarının evrimi yönünden çok makul sonuçlara gebedir. Bu araştırmada bir Hong Kong okulunda eğitim gören 90 öğrenciye odaklanılmış, bu öğrencilerinin yarısının, okuldaki müzik / keman dersine devam etmesi veya klasik müzik / piyano eğitimi alıyor olması göz önünde bulundurulmuştur. Araştırmaya konu olan diğer 45 öğrenci ise, müzik eğitimi almamış öğrencilerden oluşmaktadır. Öğrencilerin sözel ve görsel hafıza yetenekleri, bu araştırmada sınanan öncelikli iki unsur olarak ön plana çıkarılmıştır.

Araştırma sırasında Müzik Grubu’na katılmış olan öğrencilerin sözlü müzikal temalara daha yatkın olduğu belirlenmiş; bu zamanla daha da ilerlemiş; ancak görsel öğrenim hızı bir değişim göstermemiştir. Burada sorulması esas olan, duruma neyin sebep olduğu ve etki ettiği olacaktır. Acaba sözel öğrenimde daha büyük yetenek sahibi olan minikler, bilhassa müzik derslerine mi eğilim göstermektedirler ? Bu süreçte öğrencilerden bir kesimin, müzik eğitimini yarıda kestiği görülmüştür.

Bununla beraber öğrencilerin hafıza yeteneklerinde de gelişim durgunluğu saptanmış; bunun zaten müzik dersi almayan öğrencilere kıyasla daha hızlı ve somut yaşandığı anlaşılmıştır. Burada birşeyi yeniden tekrarlamak mevzubahis olabilir; acaba müzik, öğrencilerin eğitimine hizmet mi etmiştir, yoksa bu öğrenciler zaten sözlü öğrenim yetilerinin sınırına dayandıklarından mı böyle davranmaktadırlar ? Bu koşullarda gözardı edilmemesi gereken husus, acaba öğrencilerin gelişen akıllarında müziğin o ya da bu açıdan olsun, ne derece etkili olabildiği mefhumu mudur ?