
Normal çocuklarda herhangi bir psiko-patolojik etken olmaksızın 3–4 yaşlarına kadar görülen bir olgudur. Bebeklerin çoğu başparmaklarını ya da diğer parmaklarını emerler. Zararsız bir davranış olan parmak emmeye hemen bebeklerin tümünde rastlanmak mümkündür. Doğumu takiben ilk 3–4 ayda normal olarak bir çocuğun yeme ve içmesi için tek yol emmedir. Birinci yılın sonuna kadar emme esas yol olarak kalır. Çocukların bu faaliyetten belli bir şekilde ve derecede zevk aldıkları görülmektedir. Emme refleksinin sıklığı çocuğa göre değişir.
Çocukların parmakları emmelerinin altında mutlaka psikolojik bir problem aranmamalıdır. Çocuklar bu davranışı diş çıkarırken, uykuya dalarken ya da yeni bir kardeşi olduğu zaman yapabilirler. (Ercan, 2005:63)